^{شب کریسمس بود و هوا، سرد و برفی.}

 ^{پسرک، در حالی‌که پاهای برهنه‌اش را روی برف جابه‌جا می‌کرد تا شاید}

 ^{سرمای برف‌های کف پیاده‌رو کم‌تر آزارش بدهد، صورتش را چسبانده بود}

 ^{به شیشه سرد فروشگاه و به داخل نگاه می‌کرد. در نگاهش چیزی موج}

^{می‌زد، انگاری که با نگاهش ، نداشته‌هاش رو از خدا طلب می‌کرد، انگاری}

 ^{با چشم‌هاش آرزو می‌کرد. خانمی که قصد ورود به فروشگاه را داشت، کمی}

 ^{مکث کرد و نگاهی به پسرک که محو تماشا بود انداخت و بعد رفت داخل}

^{فروشگاه. چند دقیقه بعد، در حالی‌که یک جفت کفش در دستانش بود بیرون آمد.}

^{- آهای، آقا پسر!پسرک برگشت و به سمت خانم رفت. چشمانش برق می‌زد وقتی}

^{آن خانم، کفش‌ها را به ‌او داد.پسرک با چشم‌های خوشحالش و با صدای لرزان}

^پرسید:

^{- شما خدا هستید؟}

 ^{- نه پسرم، من تنها یکی از بندگان خدا هستم!}

- آها، می‌دانستم که با خدا نسبتی دارید!!